Жоўтая
Жоўтая падзея разгортваецца ў форму і святло. Калі няма асобнага знака для распазнавання, сам колер арганізуе паслядоўнасць.
Праца 117 · 2024
Спачатку жоўты з’яўляецца як невялікая пляма ў амаль пустой белай прасторы, амаль выпадковы след, клякса. Гэта не зусім прадмет і не зусім знак, а хутчэй першая падзея на плоскасці: кропка, з якой можа пачацца рух.
Праца 118 · 2024
У наступнай працы пляма разрастаецца ў размытую вертыкальную фігуру. Яе цалкам відаць з пэўнай адлегласці, хоць абрысы застаюцца размытымі: форма ўжо ўзнікла, але яшчэ не аддзялілася канчаткова ад навакольнай прасторы.
Праца 119 · 2024
Цяпер охра займае амаль усю плоскасць: глядзець застаецца на мазкі, няроўнасці і краі. Аб’ект вырас, а дыстанцыя знікла. Пашыраючыся, колер становіцца святлом: спачатку плямай, затым вертыкальным ззяннем і нарэшце ўсёй бачнай прасторай—сонцам, раніцай, станам, у якім усё яшчэ магчыма.
Праца 120 · 2024
Чацвёртая праца перарывае пашырэнне формы-колеру. Жоўты сціснуты ў вузкі вертыкальны слуп, справа і злева — цёмныя палосы, нібы шторы, што насоўваюцца. Святло пакуль нікуды не знікла, але яго ўжо закрываюць. Рост, які ішоў ад плямы да цэлай плоскасці, заканчваецца зацьменнем.
| Праца | 117 | 118 | 119 | 120 |
|---|---|---|---|---|
| Каляровае запаўненне | 1 | 2 | 3 | 2 |
| Бачнасць знака | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Вызначанасць знака | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Вербалізацыя | 0 | 0 | 0 | 0 |
Чырвоная
Чырвонае размяшчаецца паміж знакам і гледачом. Значэнне ўзмацняецца па меры таго, як выяву становіцца цяжэй убачыць.
Праца 121 · 2024
Касая чорная фігура на амаль голай панэлі падобная да крытычнага дэфекту канструкцыі. Чырвонага зусім мала: катастрофа яшчэ не здарылася, але ўжо адчуваецца як непазбежная.
Праца 122 · 2024
Цяжкія чорныя хмары вісяць над пашкоджанай зямлёй, а вертыкальныя чырвоныя сляды праходзяць праз выяву, як крывавы або кіслотны дождж. Пейзаж становіцца знакам забруджвання, вайны і таго, чаго не павінна было здарыцца.
Праца 123 · 2024
Гара мусіла б азначаць устойлівасць і трываласць, але тут яна зламаная і акружаная цяжкімі хмарамі. Чырвоная заслона яе накрывае, аднак контур яшчэ прабіваецца; пазнейшыя знакі ўжо не будуць такімі выразнымі.
Праца 124 · 2024
Вобраз прыгожай кветкі амаль цалкам закрыты чорным і чырвоным. Ружу даводзіцца ўгадваць: чырвонае не ажыўляе форму, а ўдзельнічае ў яе разбурэнні.
Праца 125 · 2024
Вертыкальны знак злучае дзіду і вока і адсылае да Одзіна. Боль і ахвяра набываюць іншую магчымасць: пакута можа прывесці да ведаў або новага — першая спроба выхаду ў серыі.
Праца 126 · 2024
Наступная дзіда — Гае Булг, якой Кухулін забіў непазнанага сына. Адна дзіда супрацьстаіць другой: асэнсаваная ахвяра — бессэнсоўнай, і першая спроба выхаду замыкаецца.
Праца 127 · 2024
Стагі або трохкутныя дахі стаяць у чырвоным полі. Не называючы месца, выява становіцца агульным знакам знішчанай роднай прасторы, якую людзі вымушаныя пакінуць.
Праца 128 · 2024
Чорнае кольца можна прачытаць як Уробараса, змея, што пажырае ўласны хвост. У серыі гэта замкнёны цыкл: гвалт узнаўляе сябе, а канец аднаго разбурэння становіцца пачаткам наступнага.
Праца 129 · 2024
Карона абазначае не канкрэтнага кіраўніка, а саму ўладу і яе жаданне працягвацца бясконца. Цыкл пакут атрымлівае не толькі міфалагічнае, але і чалавечае тлумачэнне.
Праца 130 · 2024
Чорная паласа чытаецца як цёмны лес на мяжы знаёмага свету. За ім знаходзіцца іншае: яно выклікае страх і недавер, але там жа жывуць казкі і магчымыя цуды. Другая спроба выхаду патрабуе навучыцца давяраць таму, што ляжыць за мяжой.
Праца 132 · 2024
Фінал — пейзаж без знака. На краі засталася толькі вузкая аліўкава-залацістая паласа; надзея амаль знікла, і другая спроба выхаду замыкаецца ў спустошанасці выпаленай зямлі.
| Праца | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 132 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Каляровае запаўненне | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |
| Бачнасць знака | 3 | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 0 |
| Вызначанасць знака | 2 | 2 | 2 | 2 | 3 | 3 | 1 | 3 | 3 | 2 | 0 |
| Вербалізацыя | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
Шэрая
Шэрае пераходзіць ад заслоны да асяроддзя. Знакі зноў бачныя, але іх значэнні становяцца няўстойлівымі.
Праца 133 · 2025
Спачатку гэта бяспечная, бездакорна ўпарадкаваная абстракцыя. Пасля астатніх прац яе правільнасць становіцца падазронай: фальшывы адказ або бог мусіць выглядаць менавіта так, як сапраўдны.
Праца 135 · 2025
Дамы і вуліца нагадваюць малую радзіму, месца, адкуль з’язджаюць. Гарыць толькі адно акно; горад памірае, і памірае ціха.
Праца 136 · 2025
Вакзал прадугледжвае прыезды, ад’езды і сустрэчы, але няма ні цягнікоў, ні людзей. Застаецца толькі месяц — маўклівы сведка.
Праца 137 · 2025
Структура не паддаецца вызначэнню. Гэта могуць быць вокны жылога дома або адбітак танкавых гусеніц: адна форма азначае і жыллё, і тое, што яго разбурае.
Праца 138 · 2025
Царква стаіць у шэрай пустэчы паміраючага горада. Хіба яна не павінна прыміраць народы праз прабачэнне і любоў? Жоўты купал дае адбітае, месячнае святло, а не цёплае ўнутранае святло дому. Магчыма, царква таксама памірае.
Праца 140 · 2025
Святло страціла адметныя рысы. Навокал столькі шэрага, што дзень ужо нельга адрозніць ад ночы; нават святло губляе сэнс.
Праца 141 · 2025
Нават месяц размыўся і згас. Асобнага знака больш няма і пытацца ўжо няма ў каго — застаюцца толькі шэрае асяроддзе і пытанне: што далей?
| Праца | 133 | 135 | 136 | 137 | 138 | 140 | 141 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Каляровае запаўненне | 1 | 1 | 1 | 0 | 1 | 1 | 0 |
| Бачнасць знака | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 0 |
| Вызначанасць знака | 1 | 2 | 2 | 1 | 2 | 1 | 0 |
| Вербалізацыя | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
Белая
Белае становіцца фонам для фігур, назваў і напісаных слоў. Знак ператвараецца ў непасрэднае выказванне, не становячыся адназначным.
Праца 142 · 2026
Сколль дагнаў і праглынуў Сонца, як падчас Рагнароку, а потым ужо «выпусціў» яго—магчыма, не адзін раз. Папярэднія катастрофы таму аказваюцца не этапамі аднаго канца, а звычайнымі ўласцівасцямі свету, ператраўленага шматкроць.
Праца 143 · 2026
Чорная рашотка можа быць фасадам, следам шыны або батарэяй; яе дыяганалі амаль утвараюць літару. Але першая серыя з мовай тут маўчыць. Гэта яе адзіная праца без назвы і слоў: пад белай фарбай раней быў навуковы графік. Мова змянілася, рашотка засталася.
Праца 144 · 2026
Касмічная гісторыя сціскаецца да прыватнага гневу: п’яны, гучны і агрэсіўны жыхар, які пашкоджвае машыны і піша псеўданавуковыя артыкулы. Карыкатура напісана паверх графіка ў горадзе, што ганарыцца навукай.
Праца 145 · 2026
Расліна, электрычная схема, антэна і тэхнічны чарцёж адначасова: магчыма, кветка будучага электрычнага свету. Калі заменяць нават пустазелле, знікне апошняе, што расло і размнажалася само.
Праца 146 · 2026
Вакол паліўнага пісталета напісана superessence, puissance і à la pompe. Essence азначае і бензін, і сутнасць; puissance—магутнасць, ціск і моц. Найвышэйшую сутнасць і вялікую сілу адпускаюць літрамі, яны заканчваюцца ў доўгіх чэргах і зводзяцца да дзвюх кропель.
| Праца | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 |
|---|---|---|---|---|---|
| Каляровае запаўненне | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Бачнасць знака | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |
| Вызначанасць знака | 3 | 1 | 3 | 2 | 3 |
| Вербалізацыя | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 |
Поўны аналіз
Чатыры міні-табліцы злучаюцца ў адным відзе. Змены колеру, знака і мовы становяцца бачнымі ва ўсёй паслядоўнасці.
| Праца | Жоўтая | Чырвоная | Шэрая | Белая | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 117 | 118 | 119 | 120 | 121 | 122 | 123 | 124 | 125 | 126 | 127 | 128 | 129 | 130 | 132 | 133 | 135 | 136 | 137 | 138 | 140 | 141 | 142 | 143 | 144 | 145 | 146 | |
| Каляровае запаўненне | 1 | 2 | 3 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Бачнасць знака | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 0 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 0 | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 |
| Вызначанасць знака | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 2 | 2 | 2 | 3 | 3 | 1 | 3 | 3 | 2 | 0 | 1 | 2 | 2 | 1 | 2 | 1 | 0 | 3 | 1 | 3 | 2 | 3 |
| Вербалізацыя | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 2 | 1 | 3 |
Аўтарскае кадаванне па шкале ад 0 да 3.
Чатыры серыі · чатыры пераходы
Узаемадзеянне Да гэтых чатырох серый знак быў самастойным матывам. Каб колер стаў прадметам, у Жоўтай серыі знак знікае.
Узаемадзеянне Колер закрывае знак; максімум значэння супадае з мінімумам бачнасці.
Узаемадзеянне Знак больш не схаваны, але яго значэнне становіцца няўстойлівым.
Узаемадзеянне Колер становіцца паверхняй, на якой знак гаворыць.
Месца сустрэчы
Яны сустракаюцца на паверхні карціны. Колер, які быў святлом і асяроддзем выявы, становіцца яе фонам. Знак, які быў сімвалам і займаў усю карціну, становіцца словам, напісаным паверх гэтага фону.
Жоўтая дасягае мяжы росту колеру; Чырвоная і Шэрая заканчваюцца знікненнем знака; Белая застаецца адкрытай, бо непасрэднае выказванне яшчэ не вычарпана.
Ад міфа і аракула — праз звычайную і няпэўную рэч — да непасрэднага чалавечага выказвання.
Гэта спосаб арганізацыі матэрыялу, а не вычарпальнае тлумачэнне прац.
Карціны ператвараюцца ў даныя, даныя — у аргумент, а аргумент — у твор.